قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲ - در ستایش اتابک سعدبن ابوبکر بن سعدبن زنگی بن مودود
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی به تصویر کشیدن زندگی و خوشی‌های آن پرداخته است. شاعر با دعوت به جشن و شادمانی، از مجلس و موسیقی یاد می‌کند و بر اهمیت دوستی و محبت در دنیا و آخرت تاکید می‌کند. او به نمادهای زیبا مانند گلستان و باغ سلیمان اشاره می‌کند و روح لطیف و ناب زندگی را تجلیل می‌کند. در انتها، نام سعدی به عنوان یک شاعر بزرگ و وارث فرهنگی اشاره شده است، که در مجلس از خود یادگارهایی گرانبها به جا گذاشته است.
مطرب مجلس بساز زمزمهٔ عودخادم ایوان بسوز مجمرهٔ عود
هوش مصنوعی: ای نوازنده، فضایی به وجود بیاور و با صدای عود خود مجلس را شاد کن. ای خادم، چوبهایی که در مجمره عود قرار دارند را بسوزان تا عطر آن در فضا بپیچد.
قرعهٔ همت برآمد آیت رحمتیار درآمد ز در به طالع مسعود
هوش مصنوعی: تقدیر و تلاش به نتیجه رسید و نعمت یار به زندگیام وارد شد.
دوست به دنیا و آخرت نتوان دادصحبت یوسف به از دراهم معدود
هوش مصنوعی: دوست نمیتوان در دنیا و آخرت با چیزی عوض کرد و صحبت کردن با یوسف، به اندازهی پولهای اندک ارزش ندارد.
وه که ازو جور و تندیم چه خوش آیدچون حرکات ایاز بر دل محمود
هوش مصنوعی: آه که چقدر خوشایند است رفتارهای تند و ناگوار او، مانند حرکات ایاز که بر دل محمود اثر میگذارد.
روز گلستان و نوبهار چه خسبیخیز مگر پر کنیم دامن مقصود
هوش مصنوعی: در روزهای زیبای بهاری، چه خوب است که برخیزیم و تلاش کنیم تا خواستههایمان را برآورده کنیم.
باغ مزین چو بارگاه سلیمانمرغ سحر برکشیده نغمهٔ داود
هوش مصنوعی: باغی زیبا و پرشکوه مانند کاخ سلیمان است و پرندهٔ صبح، آهنگی شیرین و دلانگیز همچون نغمهٔ داود را سرمیدهد.
راوی روشندل از عبارت سعدیریخته در بزم شاه لؤلؤی منضود
هوش مصنوعی: راوی با دید روشنگر و آگاهش، سخنان سعدی را در محفل باشکوه شاه لؤلؤی پرزرق و برق به زیبایی بیان کرد.
وارث ملک عجم اتابک اعظمسعد ابوبکر سعد زنگی مودود
هوش مصنوعی: وارث زمینهای فارسی و سرزمینهای بزرگ، اتابک اعظم به نام سعد ابوبکر، و سعد زنگی مودود است.