رباعی شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع اشاره دارد که کسی که خطای خود را درست می‌بیند، نباید انتظار داشته باشد که دیگران برای او از صواب و درستی سخن بگویند. او تنها حقیقتی را می‌تواند ببیند که در ذاتش وجود دارد و در واقع، مانند آینه‌ای است که اگر کج باشد، تصویر حقیقت را هم کج نشان می‌دهد.
آن کس که خطای خویش بیند که رواستتقریر مکن صواب نزدش که خطاست
هوش مصنوعی: کسی که اشتباهات خود را درست می‌بیند، نباید برای او درست بودن چیزی را بیان کنی؛ چون او فکر میکند که آن اشتباه مجاز است.
آن روی نمایدش که در طینت اوستآیینهٔ کج جمال ننماید راست
هوش مصنوعی: چهره و شخصیت واقعی آدمی همیشه خود را نشان می‌دهد و اگرچه ممکن است در بعضی موارد ویژگیها و نقصهای او به درستی منعکس نشود، اما حقیقت درون او در نهایت آشکار خواهد شد.