رباعی شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: این شعر به غم و اندوه دل اشاره دارد و می‌گوید که دل‌های بی‌حس و سرد مانند سنگ، قابلیت تجربه عشق را ندارند. همچنین بیان می‌کند که برای کسانی که بیگانه با عشق هستند، شنیدن آواز عشق فایده‌ای ندارد، زیرا این حس فقط از دل‌های سوخته و عاشق زاده می‌شود.
افسوس بر آن دل که سماعش نربودسنگ است و حدیث عشق با سنگ چه سود؟
حیف و افسوس بر آن کسی که موسیقی و سماع، دلش را نرباید؛ (لابد او) از جنس جماد و سنگ است، حکایتِ عشق را بر سنگ و جماد خواندن، چه سود و فایده؟
بیگانه ز عشق را حرام است سماعزیرا که نیاید به جز از سوخته دود
سماع بر کسی که عاشق نیست حرام و نارواست زیرا عشق را سوخته باید و جز از سوختگان عشق، دود (عود) برنخیزد.