رباعی شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از صاحب مال می‌خواهد که به درویش کمک کند و او را مورد لطف قرار دهد. او تأکید می‌کند که اگر فردی فضل و رحمت خداوند را درک کند، باید به دیگران نیز نیکویی کند. همچنین بیان می‌کند که کسانی که به نیکی می‌اندیشند، از نعمت‌ها و برکت‌های زندگی بهره‌مند خواهند شد.
ای صاحب مال، فضل کن بر درویشگر فضل خدای می‌شناسی بر خویش
هوش مصنوعی: ای کسی که ثروت داری، بر فرد بیپولی احسان کن. اگر لطف خدا را بر خود میدانی، پس چرا به دیگران کمک نمیکنی؟
نیکویی کن که مردم نیک‌اندیشاز دولت بختش همه نیک آید پیش
هوش مصنوعی: کار خوب انجام بده، چون افرادی که نیکو فکر میکنند، از سرنوشت خوب خود بهره‌مند میشوند.