رباعی شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به بوی خوشی که از شخصی خاص به مشام می‌رسد اشاره می‌کند. این بو همه را، از همسایه تا استاد، تحت تأثیر قرار می‌دهد و به خوبی و عطری که دارد، تشبیه شده است. بوی این شخص به مشک و زعفران تشبیه شده که نشان‌دهنده زیبایی و جذابیت اوست.
بوی بغلت می‌رود از پارس به کیشهمسایه به جان آمد و بیگانه و خویش
هوش مصنوعی: عطر و بوی نزدیکی و محبت تو تا جایی دور دست مانند کیش می‌رود و همه را تحت تأثیر قرار می‌دهد، هم نزدیکان و هم بیگانگان.
و استاد تو را از بغل گنده خویشبوی تو چو مشک و زعفران باشد پیش
هوش مصنوعی: معلم تو به قدری به تو علاقهمند است که بوی تو برای او مانند عطر مشک و زعفران خوشبو و دلنشین است.