رباعی شمارهٔ ۵۳
هوش مصنوعی: این شعر به ما یادآوری میکند که زیبایی و ثروت دنیوی را نمیتوان همیشگی دانست. زمان آن رسیده که به فکر آخرت و زندگی پس از مرگ باشیم و به جوانان و نوخاستگان کمک کنیم و توجه کنیم.
تا کی به جمال و مال دنیا نازیآمد گه آنکه راه عقبی سازی
هوش مصنوعی: بهرهمندی از زیبایی و ثروت دنیا تا چه زمانی اعتبار دارد و به آن مغرور خواهی بود، در حالی که سرانجام باید به فکر آخرت و سرنوشت خود نیز باشی؟
ای دیر نشسته وقت آنست که جاییک چند به نوخاستگان پردازی
هوش مصنوعی: ای عبادتگاه، وقت آن فرا رسیده است که کمی به جوانان و نوخاستگان توجه کنی و به آنها فضا بدهی.