رباعی شمارهٔ ۵۴
هوش مصنوعی: این شعر به پرسش شاعر از معشوق اشاره دارد که با وجود دوری جسمی، حضور احساسات و عشق او در دل باقی مانده است. شاعر از معشوق می‌خواهد که در کنار دوستان، یک بار هم که شده آغوش وداع بگشاید، چون در پایان راه عاشقانه، او همچنان در یاد و دل خواهد بود.
ای غایب چشم و حاضر دل چونی؟وی شاخ گل شکفته در گل چونی؟
هوش مصنوعی: ای کسی که از دیدگان دوری اما در دلها جای داری، حالا چه حالی داری؟ تو مانند شاخهای از گل هستی که در درون گل، شکفته و زیباست.
یک بار نگویی به رفیقان وداعکاخر تو در آن اول منزل چونی؟
هوش مصنوعی: اگر یک بار به دوستانت نگویی که خداحافظ، در واقع در ابتدای راه، چه وضعیتی داری؟