قطعه شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر expresses خواهد کرد که حتی اگر بهشت را بدون حضور محبوبش به او نشان دهند، او نمی‌تواند به آنجا خوشحال باشد و تنها چشمش را بر روی دیدن محبوب می‌بندد. او از خداوند خواسته که چنین وضعیتی برایش پیش نیاید، چرا که بدون محبوبش، بهشت برای او معنایی ندارد و در واقع همه‌جا را همچون آتش می‌بیند.
گر مرا بی‌تو در بهشت برنددیده از دیدنش بخواهم دوخت
هوش مصنوعی: اگر مرا بدون تو به بهشت ببرند، از شدت دلتنگی برای دیدنت چشمانم را میبندم.
کاین چنینم خدای وعده نکردکه مرا در بهشت باید سوخت
هوش مصنوعی: من چنین هستم و خدا prometی نکرده که مرا در بهشت بسوزاند.