قطعه شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده از محبوبش می‌پرسد که چرا به او نگاه نمی‌کند و چرا دوستی که در گذشته داشتند، اکنون کمتر شده است. پاسخ محبوب این است که به خاطر این که او در سن هفتاد سالگی هنوز به شادی و خوشی می‌اندیشد، در حالی که در این سن، باید بیشتر در فکر ماتم و اندوه باشد.
گفتم چه کرده‌ام که نگاهم نمی‌کنی؟وآن دوستی که داشتی اول چرا کم است؟
هوش مصنوعی: سوال کردم که چه خطایی مرتکب شدهام که دیگر به من توجه نمی‌کنی؟ و آن دوستی که قبلاً بین ما بود چرا اکنون کم شده است؟
گفتا به جرم آنکه به هفتاد سالگیسودای سور می‌پزی و جای ماتم است
هوش مصنوعی: او گفت به خاطر اینکه در سن هفتاد سالگی هنوز آرزوی خوشگذرانی و شادیداری، در حالی که زمان مناسب برای اندوه و تفکر است.