قطعات
قطعه شمارهٔ ۱
مَتیٰ حَلَلْتَ بِشیراز یا نَسیمَ الصُّبْح
قطعه شمارهٔ ۲
گر مرا بیتو در بهشت برند
قطعه شمارهٔ ۳
گفتم چه کردهام که نگاهم نمیکنی؟
قطعه شمارهٔ ۴ - پیداست که آخرالزمان است!
آشفتن چشمهای مستت
قطعه شمارهٔ ۵
خوب را گو پلاس در بر کن
قطعه شمارهٔ ۶
در قطرهٔ باران بهاری چه توان گفت؟
قطعه شمارهٔ ۷ - سعدی از معشوق به ممدوح نمیپردازد
سخن عشق حرامست بر آن بیهده گوی
قطعه شمارهٔ ۸
من بگویم ندیدهام دهنی
قطعه شمارهٔ ۹
کوه عنبر نشسته بر زنخش
قطعه شمارهٔ ۱۰
تو آن نهای که به جور از تو روی برپیچند
قطعه شمارهٔ ۱۱
بس ای غلام بدیعالجمال شیرینکار
قطعه شمارهٔ ۱۲
آن پریروی که از مرد و زن و پیر و جوان
قطعه شمارهٔ ۱۳
مرا به صورت شاهد نظر حلال بود
قطعه شمارهٔ ۱۴
شبی خواهم که پنهانت بگویم
قطعه شمارهٔ ۱۵ - تو از سنگ سختتری!
هزار بوسه دهد بتپرست بر سنگی
قطعه شمارهٔ ۱۶ - از او بپرس!
کسی ملامتم از عشق روی او میکرد
قطعه شمارهٔ ۱۷ - کاه و کهربا
چند گویی که مهر ازو بردار
قطعه شمارهٔ ۱۸ - سیه گلیم
بر آن گلیم سیاهم حسد همی آید
قطعه شمارهٔ ۱۹
گفتم به ره ببینم و دامن بگیرمش
قطعه شمارهٔ ۲۰
وه که چه آزار بود من از مهر تو