شمارهٔ ۴۹
هوش مصنوعی: این بیت‌ها به مفهوم گذر زمان و تغییرات آن اشاره دارد. می‌گوید که هر موجودی زمان خود را دارد و نمی‌توان انتظار داشت که پیر فانی دوباره جوان شود یا غله‌ای که زرد شده، دوباره سبز گردد. به عبارت دیگر، زندگی و مراحل آن غیرقابل برگشت هستند و امید به بازگشت به حالت قبل بی‌فایده است.
پسر نورسیده شاید بودکه نود ساله چون پدر گردد
هوش مصنوعی: شاید پسری که هنوز جوان است، بتواند روزی به سن نود سالگی و مانند پدرش برسد.
پیر فانی طمع مدار که بازچارده ساله چون پسر گردد
هوش مصنوعی: به جوانی و شادابی امیدوار نباش، زیرا که روزگاری از عمر گذشت و هرگز به آن سن و سال برنمیگردد.
سبزه گر احتمال آن داردکه ز خردی بزرگتر گردد
هوش مصنوعی: اگر سبزه بتواند به طور ناگهانی از کوچک به بزرگ تبدیل شود، پس هر چیز کوچک دیگری نیز ممکن است تغییر کند و بزرگ شود.
غله چون زرد شد امید نماندکه دگر باره سبز برگردد
هوش مصنوعی: زمانی که گندم زرد و خشک شود، دیگر امیدی نیست که دوباره سبز و جوانه بزند.