شمارهٔ ۱۷۳
هوش مصنوعی: در این شعر، گوید که ستمدیدگان به ظالم میگویند که با آنها سخت نگیرد، زیرا اگر ستم ادامه یابد، به کجا پناه ببرند. آنها از ستمکار شکایت میکنند، اما وقتی خود ستمکار در موضع قدرت باشد، دیگر کسی برای شکایت وجود ندارد.
آن ستمدیده ندیدی که به خونخواره چه گفتملکا جور مکن چون به جوار تو دریم
هوش مصنوعی: ستمدیدهای را نمیبینی که به ظالم میگوید: ای پادشاه، ظلم نکن، زیرا ما در کنار تو زندگی میکنیم.
گله از دست ستمکار به سلطان گویندچون ستمکار تو باشی گله پیش که بریم؟
هوش مصنوعی: اگر ستمگری در میان باشد و ما از او شکایت کنیم، پیش کی باید برویم؟ وقتی خود سلطان هم همان ستمکار باشد، فایدهای ندارد.