حکمت شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: سخن در پندهای این متن به ما می‌آموزد که هر چیزی را که در دل داریم نباید با دوستان و حتی دشمنان در میان بگذاریم. زیرا ممکن است روزی دوست به دشمن تبدیل شود و بلعکس. رازهایی که در دل نگه‌داریم بهتر از آن است که با کسی در میان بگذاریم، حتی اگر آن فرد به نظر دوست مخلص باشد. و در نهایت، بهتر است سکوت کنیم تا از زخم زبان و سوءتفاهم‌ها در امان بمانیم. به عبارتی، نباید سخنانی را بگوییم که بعدها باعث پشیمانی‌مان شود.
هر آن سری که در سر داری با دوست در میان منه چه دانی که وقتی دشمن گردد و هر گزندی که توانی، به دشمن مرسان که باشد که وقتی دوست شود.
هوش مصنوعی: هیچ رازی را که در ذهن داری با دوستت در میان نگذار، زیرا نمیدانی که ممکن است چه زمانی او به دشمن تبدیل شود. همچنین هر آسیبی که میتوانی به دیگران برسانی، به دشمنانت نرسان، چرا که چه بسا روزی آنها دوست تو شوند.
رازی که نهان خواهی، با کس در میان منه وگرچه دوست مخلص باشد که مر آن دوست را نیز دوستان مخلص باشد، همچنین مسلسل.
هوش مصنوعی: اگر رازی داری که میخواهی آن را مخفی نگهداری، هرگز آن را با کسی در میان نگذار، حتی اگر آن شخص راستی مخلص باشد. چرا که همان دوست نیز میتواند دوستانی داشته باشد که راز تو را به آنها بگوید و در نتیجه راز تو فاش شود.
خامشی به که ضمیر دل خویشبا کسی گفتن و گفتن که مگوی
هوش مصنوعی: سکوت بهتر است از اینکه دل خود را به کسی بگویی و در نهایت مانیاز به گفتن نداشته باشی.
ای سلیم آب ز سرچشمه ببندکه چو پر شد نتوان بستن جوی
هوش مصنوعی: ای سلیم، آب را از منبعش ببند، چون جوی پر شد، دیگر نمیتوان آن را متوقف کرد.
سخنی در نهان نباید گفتکه بر انجمن نشاید گفت
هوش مصنوعی: در خفا و در دل، نباید حرفی زد که در جمع و حضور دیگران نگفتنی است.