حکمت شمارهٔ ۲۶
این متن درباره شناختن جایگاه خود در هنگام صحبت کردن است که آدمی باید حرفهایی بزند که مناسب جایگاه و مقام او باشد و بداند که در شنونده تاثیر میگذارد وگرنه مشکلات برای آدمی درست میکند.
پادشه را بر خیانتِ کسی واقف مگردان، مگر آنگه که بر قبولِ کلی واثق باشی و گر نه در هلاکِ خویش سعی میکنی.
خیانت (کسی به پادشاه) را به اطلاع پادشاه مرسان مگر آنکه مطمئن هستی حرفت را کاملا و بیتردید قبول میکند در غیراینصورت جان خود را در خطر میندازی.
بسیجِ سَخُن گفتن آنگاه کنکه دانی که در کار گیرد سَخُن
سخن را زمانی بگو که بدانی تأثیر دارد.