حکمت شمارهٔ ۳۲
این متن درباره تنهایی آدمهای مردمآزار در روز سختی و نیاز است زیرا آدمهایی که باعث رنج و اذیت دیگران میشوند در روز سختی و نیاز، دل کسی به حال آنها نمیسوزد و کسی به آنها کمک نمیکند.
هر که در حال توانایی نکویی نکند در وقت ناتوانی سختی بیند.
هر کس در زمانی که ثروت یا قدرت دارد و میتواند برای دیگران کاری کند اگر نکند، وقتیکه ثروت یا قدرتش را از دست داد دیگران هم به او کمکی نمیکنند.
بد اختر تر از مردمآزار نیستکه روز مصیبت کسش یار نیست
بدبختتر از کسی که به دیگران آزار میرساند وجود ندارد زیرا در زمان گرفتاری و سختی هیچکس او را یاری نخواهد کرد.