تناجی
سعدی شیرازی

حکمت شمارهٔ ۳۳

هر چه زود بر آید دیر نپاید.
خاکِ مشرق شنیده‌ام که کنندبه چهل سال کاسه‌ای چینی
صد به روزی کنند در مَردَشتلاجَرَم قیمتش همی‌بینی
مرغک از بیضه برون آید و روزی طلبدو آدمی‌بچه ندارد خبر و عقل و تمیز
آن که ناگاه کسی گشت، به چیزی نرسیدوین به تمکین و فضیلت بگذشت از همه چیز
آبگینه همه جا یابی از آن قدرش نیستلعل دشخوار به دست آید از آن است عزیز