حکمت شمارهٔ ۶۴
هوش مصنوعی: این متن به نوعی به زندگی و مشکلات انسانی اشاره دارد. شاعر یا نویسنده می‌گوید وقتی درویش ضعیف‌حالی را می‌بینی که در شرایط سختی به سر می‌برد، نباید تنها به حال او افسوس بخوری، بلکه باید به او کمک کنی. همچنین، اگر خر او در گل بیفتد، به او ترحم کن اما نباید مستقیماً به سر او بروی. وقتی از او می‌پرسی که چرا چنین وضعی دارد، بهتر است که میان نبند و مانند مردان، سعی کنی او را از شرایطش نجات دهی. در واقع، این متن درس‌هایی از همدلی و کمک به دیگران را بیان می‌کند.
درویش ضعیف‌حال را در خشکی تنگ‌سال مپرس که «چونی؟»، الا به شرط آن که مرهم ریشش بنهی و معلومی پیشش.
هوش مصنوعی: به درویش ضعیف‌حال در روزهای سخت و تنگدستی نپرس که حالت چطور است، مگر آن که بتوانی زخمهایش را التیام بخشی و نشانهای از بهبودی برایش بیاوری.
خری که بینی و باری به گل درافتادهبه دل بر او شفقت کن ولی مرو به سرش
هوش مصنوعی: اگر خرّی را دیدی که به گل افتاده و بار سنگینی بر دوش دارد، به او رحم کن و برای او دلسوزی کن، اما به سرش نرو و او را بیشتر خسته نکن.
کنون که رفتی و پرسیدیش که چون افتادمیان ببند و چو مردان بگیر دمب خرش
هوش مصنوعی: اکنون که رفتی و از او پرسیدی که چه بر سرش آمد، خود را درگیر این موضوع نکن و مانند مردان قوی و با اراده، در جهات دیگر پیش برو.