حکمت شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: این شعر به نقد خصوصیات منفی برخی از انسان‌ها می‌پردازد. مردان بی‌مروت و عابدان طمعکار که به‌جای رفتار انسانی، تنها به ظاهر و پندار دیگران اهمیت می‌دهند، معرفی می‌شوند. شاعر تأکید می‌کند که باید از دنیا دوری کرد و به معانی عمیق‌تر و ارزش‌های واقعی توجه کرد. در نهایت، دست کوتاه از دنیا و آستین دراز به معنای نیاز به آگاهی و تلاش برای درک بهتر زندگی است.
مردِ بی مروت زن است و عابدِ با طمع رهزن.
هوش مصنوعی: مردی که بیرحم و بیاحساس باشد، شایسته احترام نیست و عابدی که به خاطر طمع و منافع شخصی عبادت می‌کند، در واقع به دیگران آسیب میزند.
ای به ناموس کرده جامه سپیدبهر پندار خلق و نامه سیاه
ای کسی که برای ظاهرسازی، لباس سفید (لباس تقوا و پاکی و پاکدامنی) پوشیدی، و حاضر شدی به خاطر این سفیدسازی نامهی اعمالت را سیاه کنی
دست کوتاه باید از دنیاآستین خوه دراز و خوه کوتاه
باید از دنیا و امیال دنیایی دست بکشی، خواه دستت دراز باشد (از ثروت و جاه و مقام و جایگاه و نعمت برخوردار باشی یا توانایی رسیدن به آنها را داشته باشی)، خواه دستت کوتاه باشد (ناتوان از رسیدن به جایگاه و مال و نعمتهای دنیا باشی)