تناجی
سعدی شیرازی

حکمت شمارهٔ ۷۴

یکی را گفتند: عالم بی عمل به چه ماند؟
گفت: به زنبور بی عسل.
زنبورِ درشتِ بی‌مروت را گویباری چو عسل نمی‌دهی نیش مزن