شمارهٔ ۱۸۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر درباره درد و رنج ناشی از جدایی و هجران صحبت می‌کند. او از ترس اینکه محبوبش به او بی‌وفا شود، غمگین است و به یاد می‌آورد که کسانی که در عشق دچار مشکل هستند، قادرند به او آسیب برسانند. او از شب‌های طولانی جدایی و مشکلات ناشی از آن نالان است و می‌گوید که عاشقان نمی‌دانند چطور به یکدیگر وفادار بمانند. همچنین، شاعر به حسرت و آرزوهای خود اشاره می‌کند و از آنچه در دل دارد، مانند درد عشق، ابراز نارضایتی می‌کند. او به این نکته نیز توجه دارد که در شرایط سخت، انسان‌ها می‌توانند به یکدیگر خیانت کنند و از هم دور شوند. در نهایت، شاعر خواهان شناخت عیوب خود و امید به بهبود حال خود در عشق است.
هر لحظه‌ام بتان به غمی آشنا کنندترسم که رفته‌رفته مرا بی‌وفا کنند
هوش مصنوعی: هر لحظه معشوقان با غم و اندوهی آشنایم میکنند و نگرانم که به تدریج وفاداری خود را نسبت به من از دست بدهند.
آنها که خار دیده و گل‌گل شکفته‌اندگر ناوکی رسد ز تو دانی چه‌ها کنند
هوش مصنوعی: افرادی که در زندگی سختیها و مشکلات را تجربه کردهاند و به زیباییها دست یافتهاند، وقتی کمی از تو آسیب ببینند، نمیدانی چه کارها که نمیکنند.
کی با درازی شب هجران وفا کندآن عمر هم که وعده به روز جزا کنند
هوش مصنوعی: کسی در طول شب‌های طولانی جدایی وفاداری نشان نمیدهد، حتی اگر عمرش به وعده قیامت هم سپری شود.
داد از شب فراق که آخر نمی‌شودصد روز محشرش گر از آخر جدا کنند
هوش مصنوعی: شکایت از شب جدایی که به پایان نمیرسد، حتی اگر روزها به صد برسد، هیچ چیز نمیتواند این جدایی را کم کند.
آیینه خواستی و ندانند عاشقانچون دیده را به حیله در آیینه جا کنند
هوش مصنوعی: اگر به دنبال حقیقتی هستی و عاشقانی که به تو عشق میورزند، نمی‌دانند که چگونه می‌توانند عشق و زیبایی را در چهرهی تو بازتاب دهند.
گویا که قبله ابروی بت شد که زاهداندر هر نماز سجده شکری ادا کنند
هوش مصنوعی: به نظر میرسد ابروی معشوق به قدری زیبا و جذاب شده که زاهدان (افرادی که به دنیای مادی بیاعتنا هستند) در هر نماز خود از شکرگزاری سجده میکنند. این بیان به زیبایی و تاثیرگذاری عشق اشاره دارد که حتی افراد پرهیزکار را نیز تحت تاثیر قرار میدهد.
در دامم اضطراب نه از بیم کشتن استترسم از آنکه صید زبون را رها کنند
هوش مصنوعی: در تنگنای اضطراب قرار دارم، نه به خاطر ترس از کشته شدن، بلکه نگران این هستم که ممکن است مرا که در شرایط ضعف و Vulnerability به دام افتادهام، رها کنند.
تا نبود از شمار تماشاییان برونخوبان به چشم آینه هم توتیا کنند
هوش مصنوعی: تا زمانی که خوبان از جمع تماشاگران خارج نشدهاند، حتی آینه نیز به آنها تماشا خواهد کرد.
نشنیده‌اند اجر شهیدان تیغ عشقآنها که یاد چشمه آب بقا کنند
هوش مصنوعی: کسی که یاد و خاطرهی شهیدان را زنده نگه دارد، پاداش عظیمی دریافت خواهد کرد، زیرا عشق و فدای آنها هرگز فراموش نمیشود.
قومی که سر دریغ ز دشمن نداشتندبا دوستان مضایقه در جان کجا کنند
هوش مصنوعی: مردمی که در مقابل دشمن خود هیچ گونه تردیدی ندارند، چگونه می‌توانند در برابر دوستان خود از جان خود کوتاهی کنند؟
دست امید باز ندارم ز دامنتپیراهن حیات مرا گر قبا کنند
هوش مصنوعی: هرگز دست امیدم را از دامن تو که مایهی زندگی من هست، باز نخواهم داشت؛ حتی اگر مرا در لباس خودت بپوشانی.
داغم ازین زیان که چرا اهل کاروانیوسف برند جانب مصر و رها کنند
هوش مصنوعی: من از این کینه و غم به سوگ نشستهام که چرا کسانی که با کاروان یوسف هستند، به سوی مصر میروند و مرا تنها و در عذاب رها میکنند.
شاید ز عیبجویی بیگانه وا رهمکاش اندکی به عیب خودم آشنا کنند
هوش مصنوعی: شاید به خاطر انتقادهای دیگران از من، کمی خودم را بشناسم و متوجه عیبهایم بشوم.
قدسی مریض عشق کجا و شفا کجاراضی مشو که درد دلت را دوا کنند
هوش مصنوعی: عاشق قدسی در عشق دچاره، نه درمانی برای درد او وجود دارد و نه میتوان به راحتی انتظار داشت که کسی بتواند غم او را برطرف کند.