تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۱۱

بی غم چه گویمت که دلم چون در آتش استلیلی به ناز رفته و مجنون در آتش است
پرویز گو بسوز که فرهاد را هنوزنعل محبت از پی گلگون در آتش است