شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از صدای دل‌انگیز نی صحبت می‌کند که در صبحگاه، او را به حال دیوانگی می‌کشاند و باعث می‌شود تا از خود بی‌خود شود. صدا او را از هویت خود دور می‌سازد و حالتی خاص به او می‌بخشد.
دلم را صبحدم آواز نی دیوانه می‌سازدمرا این صوت خوش، از خویشتن بیگانه می‌سازد
هوش مصنوعی: صبحگاه، صدای نی مرا به حالتی دیوانه‌وار می‌آورد و این صدای دلنشین باعث می‌شود از خودم دور شوم.