شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: در این اشعار فرد را متوجه می‌کنیم که دیگر نمی‌تواند به زندگی بدون لذت ادامه دهد و احساس می‌کند که باید به جای عذاب و غم، شادی و لذت را تجربه کند. او به این موضوع فکر می‌کند که سرنوشت و تقدیر، نقش مهمی در زندگی دارند و نمی‌توان فقط به تلاش و زور متکی بود. در نهایت، شاعر از این می‌گوید که برای به دست آوردن عشق و وصال، نیاز به نیروی بیشتری دارد تا از مشکلات عبور کند.
تا به کی بر لب به جای باده خون آرد کسیگر به گل‌چیدن رود، داغ جنون آرد کسی
هوش مصنوعی: تا چه زمانی کسی با زبان خود بجای نوشیدنی خوشمزه، فقط حسرت و درد را بیان کند؟ اگر کسی به جمعآوری گل برود، به عوض لذت، تنها حس داغ و غم جنونآلود را با خود خواهد آورد.
فطرت پستم نمی‌سازد به اقبال بلندمن خریدارم اگر بخت زبون آرد کسی
هوش مصنوعی: ذات و طبیعت پایین من با سرنوشت خوب و موفق من سازگاری ندارد. اگرچه ممکن است بخت کسی بد باشد، ولی من به دنبال چیزهای باارزش و بزرگ هستم.
طالع فیروز در کارست، نه تدبیر و زوربهر وصلت چند قوت بر فسون آرد کسی؟
هوش مصنوعی: سرنوشت خوب در دست توست، نه اینکه با تلاش و قدرت بتوانی برای وصلت کسی را تحت تاثیر قرار دهی.