شمارهٔ ۲۵۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به احساسات خود اشاره می‌کند و از شعله شوق و اضطرابش حرف می‌زند. او از گریه و حالت عاطفی خود می‌نالد و به دلش می‌گوید که چرا در درونش آرامش ندارد و حالش خراب است. به طور کلی، ابیات نشان‌دهنده نگرانی و دلتنگی شاعر از وضعیت خود هستند.
ای شعله شوق اضطراب تو چه شدوی گریه گرم‌رو، شتاب تو چه شد
هوش مصنوعی: ای شعلههای اشتیاق، چرا حال و هوای تو تغییر کرده است؟ و ای آنکه با گریههای خود حرارتی به وجود میآوری، چرا اینقدر عجله داری؟
در سینه خوش آرمیده‌ای باز ای دلشرمت بادا، حال خراب تو چه شد
هوش مصنوعی: در دل من تو جا داری و از حال خراب من باید شرم داشته باشی. وضعیت بد تو چطور شده است؟