تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۲۶۱

هر شاعر اگر شاعر یکتا می‌شددر آینه نیز عکس گویا می‌شد
بیماری را کسی نمی‌دید به خوابهر بی‌پدری اگر مسیحا می‌شد