شمارهٔ ۴۷۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به سفر و حرکت به سوی مقصد اشاره میکند. او بیان میکند که هر جا که میرود، باید حواسش به خطرات باشد و از آنها دوری کند. همچنین، او تأکید میکند که هیچگاه بیدغدغه قدم برنمیدارد و اگر راهی بیخطر باشد، به سمت آن خواهد رفت.
هر سو که مهیای سفر میگردمقدسی صفت از بهر ضرر میگردم
هوش مصنوعی: هر جا که برای رفتن آماده میشوم، به خاطر حفظ خودم از آسیبها، به ویژگیهای فرشتگان و پاکیها متوسل میشوم.
بی دغدغهای نمیرود پایم پیشگر بیخطرست راه، برمیگردم
هوش مصنوعی: وقتی نگران نیستم و خطر و مشکلی نیست، میتوانم با آرامش قدم بردارم و اگر احساس کنم که خطر در کمین است، دوباره به عقب برمیگردم.