شمارهٔ ۴۷۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حالتی از گناه و فسق پرداخته است. شاعر در ابتدا از پیروی کردن خود از معصیت و گناهان می‌گوید و حتی در کعبه، جایی مقدس، به دنبال لذت‌های دنیوی بوده است. اما در لحظه‌ای بحرانی و زمانی که به حالت نزع نزدیک می‌شود، یاد توبه و بازگشت به راه راست به او دست می‌دهد و بیدار می‌شود. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده کشمکش میان گناه و توبه است.
یک چند به فسق و معصیت یار شدمدر کعبه، ترانه‌سنج زنّار شدم
هوش مصنوعی: مدتی در کعبه به کارهای گناه و معصیت مشغول شدم و مانند کسی شدم که به هوای آواز و موسیقی وابسته است.
در حالت نزع، توبه‌ام یاد آمدچون قافله کوچ کرد، بیدار شدم
هوش مصنوعی: زمانی که در حال مرگ بودم، یاد توبه‌ام افتادم و وقتی که سفر قافله آغاز شد، به خودم آمدم.