شمارهٔ ۵۳۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عمر خود می‌پرسد که چرا با如此 عجله در حال گذر است و علت درد و رنجی که به همراه دارد چیست. او اشاره می‌کند که هنوز یک هفته از عمرش نگذشته و از باد خزان می‌خواهد بگوید که چرا اینقدر نگران کننده و مضطرب است. شاعر به نوعی از گذر زمان و تاثیر آن بر زندگی انسان‌ها سخن می‌گوید.
ای عمر به رفتن چه شتاب است بگوبی وجه چه رنجش و عتاب است بگو
هوش مصنوعی: ای عمر، چرا اینقدر عجله داری که بروی؟ بگو، بدون دلیل خاصی، چرا اینقدر ناخوشنودی و ناراحتی وجود دارد؟
یک هفته ز عمر گل نرفته‌ست هنوزای باد خزان چه اضطراب است بگو
هوش مصنوعی: یک هفته از عمر گل گذشته و هنوز پژمرده نشده است. ای باد خزان، چرا اینقدر نگران و مضطرب هستی؟ تو را به چه چیزی دلتنگ کرده است؟