شمارهٔ ۵۶۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به ستایش خرد و دانایی می‌پردازد و می‌گوید که نام او هیچ‌گاه به بدی نشنیده شده است. او می‌خواهد دشنام‌های دیگران را به مثابه دعا ببیند و آن‌ها را با احترام بوسیده و بر چشم بگذارد. در واقع، شاعر به تفاوت در دیدگاه‌ها و اهمیت خرد در مواجهه با دشنام‌ها اشاره می‌کند.
ای همچو خرد در همه فن سنجیدهنام تو کس از من به بدی نشنیده
هوش مصنوعی: ای کسی که در تمام هنرها مانند خردمندانه عمل میکنی و نام تو کسی از من به بدی نشنیده است.
دشنام نویسی تو و من همچو دعابرخوانم و بوسم و نهم بر دیده
هوش مصنوعی: نوشتههای تند و تیز تو و من، برای من مانند دعایی ارزشمند است که آن را میخوانم، میبوسم و بر دیده میگذارم.