شمارهٔ ۶۴۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساس امنیتی در تنهایی اشاره می‌کند و از بی‌هراسی در این وضعیت صحبت می‌کند. او اگرچه از مردم فاصله گرفته است، اما نمی‌تواند از احساسات و حواس خود در این تنهایی فرار کند. به نوعی، او در بین تنهایی خود حس و حال خاصی را تجربه می‌کند.
از کس نبود هراس در تنهاییامن است دلم ز پاس در تنهایی
هوش مصنوعی: در تنهایی احساس امنیت میکنم و از هیچکس نمیترسم. دلسردی و نگرانی وجود ندارد و این شرایط برایم آرامشبخش است.
از خلق کناره‌گیرم اما چه کنمچون جمع شود حواس در تنهایی
هوش مصنوعی: من از مردم دوری میکنم، اما چه کنم که وقتی تنها میشوم، افکار و احساساتم به شدت به من هجوم میآورند.