شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: در این بیتها، شاعر از امید به وصال دوست و پایان دوری سخن میگوید. او از عشق و آرزوی دیدار محبوبش صحبت میکند و از شب فراق و تیرهگی آن میگوید. شاعر آرزو دارد که روزی لحظه وصال و دیدار فرا رسد و darkness of separation پایان یابد.
ای شاخِ امیدِ وصلِ عاشق به بر آای ماه ز برجِ بیوفایی به در آ
هوش مصنوعی: ای نشانه و امید وصل، طعمهی عاشقان را به آغوش بکش، ای ماه دلنشین، از برج بیوفایی بیرون بیا.
ای صبحِ وصالِ دوست یک روز بر آای تیره شبِ فراق یک ره به سر آ
هوش مصنوعی: ای صبحی که به خاطر وصال دوست میآیی، یک روز برآی! ای شب تار فراق، یک لحظه همواره به سر آید.