شمارهٔ ۱۱۰
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به معشوقش می‌گوید که تو جان منی و با هر نگاهی که به تو می‌اندازم، احساس می‌کنم زنده‌ام. اگر تو از من دور شوی، بیجان می‌شوم و تو برایم تجلی کفر و ایمان همزمانی. به عبارت دیگر، معشوق برای شاعر هم تمام زندگی و جان است و هم تضادهایی را در خود دارد.
گفتم صنما نگر که جانان منیاکنون که همی نگه کنم جان منی
هوش مصنوعی: گفتم ای محبوب، به من نگاه کن که تو محبوب من هستی و در حال حاضر که به تو نگاه می‌کنم، تو جان من هستی.
بیجان گردم گر تو ز من برگردییای جان جهان تو کفر و ایمان منی
هوش مصنوعی: اگر تو از من جدا شوی، من بیجان می‌شوم، زیرا تو جان و روح منی و تو همزمان ایمان و کفر من هستی.