بخش ۱۶
هوش مصنوعی: این متن درباره‌ی رابطه‌ی انسان با خداوند و اهمیت یاد خداوند در زندگی است. پیر طریقت تأکید می‌کند که یاد خداوند در حقیقت بر عهده‌ی خود اوست، زیرا خداوند خود را به بندگانش معرفی می‌کند. او می‌گوید که برای آشنایی با خدا نیاز است که انسان دل را آماده کند و به حقیقت نزدیک شود.
همچنین به این نکته اشاره دارد که شکرگزاری باید به واسطه‌ی شناخت نعمت و نعمت بخش باشد و نه تنها به خاطر نعمت‌ها. در نهایت، اشاره می‌کند که زندگی حقیقی در پیوند و نزدیکی با خداوند است و هر کس از او دور باشد، در واقع زندگی‌اش در خطر است. بنابراین، انسان باید از طریق محبت و یاد خدا به زندگی حقیقی دست یابد.
پیر طریقت گوید: خداوندا یادت چون کنم که خود دریادی و بنده را از فراموشی فریادی خداوندا هر که در رسید غمان وی برسید نیازمند ترا ز ذاکران در دو گیتی کیست؟ و بنده را بهتر از شادی تو چیست؟ تو خود یاد خودی ویراچه شناسی؟ سفر نکرده منزل چه دانی؟ دوست ندیده و نشناخته از نشان او چه خبر داری؟
هوش مصنوعی: پیر راه و روش می‌گوید: ای خدا، چگونه تو را به یاد آورم که خود تو حاضر و ناظر هستی و بندهات را از فراموشی نجات دهی. ای خداوند، کیست که در سختیها به تو نرسد و از تو یاری نطلبد؟ در این دنیا چه کسی جز یاد تو ارزشمند است و چه چیزی میتواند بهتر از شادی تو باشد؟ تو خود آگاهی به حال بندهات، آیا او را میشناسی؟ چگونه میتوانی از حال کسی که سفر نکرده و منزلی نرفته خبر داشته باشی؟ و چه چیز را از دوست ناشناختهات میدانی؟
معبود خودی وعابد خویشتنیزیرا که برای خود کنی هر چه کنی
هوش مصنوعی: خداوند خودت را بشناس و به عبادت خودت بپرداز، چرا که هر چیزی که انجام میدهی، در واقع برای خودت است.
اگر بجان خطر کنی با خطر شوی و گر روزی به کوی حقیقت گذر کنی آن بینی که هیچ چشمی ندیده و هیچ گوشی نشنیده و به خاطر هیچ آدمی خطور نکرده
هوش مصنوعی: اگر با خطر مواجه شوی و ریسک کنی، و اگر روزی به مسیر حقیقت قدم برداری، آنچه را خواهی دید که نه چشمی آن را دیده و نه گوشی آن را شنیده و هیچ ذهنی به آن فکر نکرده است.
یکبار به کوی ما گذر باید کرددر صنع لطیف ما نظر باید کرد
هوش مصنوعی: یک بار باید به محل ما سر بزنید و در زیبایی و ظرافت کار ما توجه کنید.
گر گل خواهی بجان خطر باید کرددل را ز وصال ما خبر باید کرد
هوش مصنوعی: اگر به دنبال گلی هستی، باید جان خود را به خطر بیندازی؛ باید دل را از ارتباط با ما آگاه کنی.
بنده من نشان مهربانی ما آنست که نخست ما تو را یاد کردیم سپس تو ما را یاد کردی نخست من تو را خواستم پس از آن تو مرا خواستی
هوش مصنوعی: نشان محبت ما این است که ابتدا ما به یاد تو افتادیم و بعد تو به یاد ما آمدی. ابتدا من تو را خواستم و بعد تو به دنبال من آمدی.
ترا باشد هم از من روشنائیبسی گردی و پس هم با من آئی
هوش مصنوعی: اگر تو از من روشنی زیادی بگیری، باز هم با من خواهی آمد.
شکر گاهی بر دیدار نعمت است و گاهی بر دیدار نعمت بخش و بر مشاهده ذات او این شکر اهل نهایت است و آن شکر اهل بدایت خداوند چون بدانست که بیشتر بندگان یارائی سپاس ندارند کار بر ایشان آسان کرد و مهین شکر از ایشان فرونهاد و نگفت مرا شکرگزار باشید
هوش مصنوعی: شکر بعضی مواقع به خاطر دیدن نعمت‌ها و گاهی به خاطر دیدن نعمتدهنده و مشاهده ذات اوست. این نوع شکر متعلق به کسانی است که به مراحل بالای کمال رسیدهاند. اما شکر بندگان مبتدی به این صورت است که خداوند چون میداند بیشتر بندگان توانایی کافی برای شکرگزاری ندارند، کار را بر آنها آسان کرده و از آنها خواسته است که شکر گزار نباشند.
بلکه گفت شکر نعمت بجای آرید و حق آن را بشناسید آنگاه از شناخت حق من و مشاهده ذات من نومید شوید که آن نه کار آب و گل است ونه حدیث جان و دل
هوش مصنوعی: بلکه بگویید که شکر نعمت را به جا آورید و حقیقت آن را درک کنید. سپس از شناخت حقیقت من و مشاهده ذات من ناامید شوید، زیرا این موضوع نه به دست آب و خاک است و نه به سخن جان و دل مربوط میشود.
تا که از دون همتی ما منزل اندر جان کنیمرخت بربندیم از جان قصد آن جانان کنیم
هوش مصنوعی: تا زمانی که از سطح نازلی که داریم فراتر نرویم و شایستگی واقعی خود را پیدا نکنیم، باید از جان خود جدا شویم و به دنبال هدف و عشق حقیقیمان برویم.
هر که بتو زنده است هرگز نمیرد جان در تن اگر از تو محروم ماند چون مرده زندانی است زنده به حقیقت کسی است که با توأش زندگانی است
هوش مصنوعی: هر کسی که به تو وصل باشد، هرگز نمیمیرد. جان در تن انسانی که از تو دور باشد، مثل مرده ای است در زندان. واقعاً زنده کسی است که در ارتباط با تو زندگی می‌کند.
ز آنجا که جمال حسن آن دلبر ماستما در خور او نه ایم و او در خور ماست
هوش مصنوعی: ما از زیبایی و حسن دلبر خود آنقدر بزرگ نیستیم، اما او برای ما بسیار ارزشمند و بینظیر است.