شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: این شعر به وصف خداوند میپردازد و بیان میکند که خداوند در نهایت جلال و عظمت، نه به زمان وابسته است و نه به مکان. او خود مستقل و بینیاز است و هیچ چیزی نمیتواند به او شبیه باشد. همچنین تأکید میکند که جان و حیات واقعی در وجود خداوند است.
الهی در جلال رحمانی، در کمال سبحانی، نه محتاج زمانی و نه آرزومند مکانی، نه کس بتو ماند و نه بکسی مانی، پیداست که در میان جانی، بلکه جان زنده بچیزی است که تو آنی
هوش مصنوعی: خداوند در جلال رحمت و در اوج پاکیاش، نه به زمان نیاز دارد و نه به مکان امید دارد. هیچکس نمیتواند به تو وابسته باشد و تو هم به هیچ کس وابسته نیستی. واضح است که تو در هر جان و روحی وجود داری و در واقع، جان زنده به چیزی است که تو همان چیزی.