شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت‌ها درباره تجربه‌ی خود از یاد خدا و خودشناسی صحبت می‌کند. او ابتدا به یاد خدا مشغول بوده و سپس به خود و جایگاهش افتخار کرده، اما اکنون به این نتیجه رسیده که او از چه چیزی سخن می‌گوید و ارزش خود را درک کرده است. او از خلوت و سکوتی که پس از شناخت خدا برایش حاصل شده، می‌گوید و به یاد می‌آورد که چگونه یاد خدا و ارتباط با او اهمیت دارد.
الهی چندی به کسب تو یاد تو ورزیدم، باز یک چندی بیاد خود تو را نازیدم، اکنون که یاد بشناختم خاموش گردیدم، چون من کیست که این مرتبت را بسزیدم، فریاد از یاد باندازه و دیدار بهنگام و از آشنائی به نشان و دوستی به پیغام
هوش مصنوعی: مدتی به یاد تو مشغول بودم و دوباره مدتی به یاد خودم پرداخت آمدم. حالا که به یاد تو پی بردم، ساکت شدهام. چون من که هستم که شایسته این مقام باشم. فریاد میزنم از یاد کردن و دیدار مناسب و از آشنایی و دوستی به روشنی.