شمارهٔ ۵۱
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق حسرت و درد شاعر است. او خود را در آتش حسرت می‌بیند، مانند پروانه‌ای که به چراغ نزدیک می‌شود و می‌سوزد. شاعر نه تنها به دردها و رنج‌هایش اشاره می‌کند، بلکه دلی پر از آلام و غم را نیز توصیف می‌کند.
الهی در آتش حسرت آویختم چون پروانه در چراغ، نه جان رنج دیده نه دل الم داغ
هوش مصنوعی: ای خدا، در آتش حسرت مانند پروانه‌ای که به دور چراغ می‌چرخد، گرفتار شدم. نه جانم به رنج آمده و نه دلم آکنده از درد است.