شمارهٔ ۵۳
هوش مصنوعی: در این دعا به خداوند کریم و حکیم ندا داده می‌شود و از او درخواست می‌شود که به انسان بخشش عطا کند و خطاهایش را بپوشاند. همچنین از خداوند خواسته می‌شود که جان و دل و چشم انسان را روشنایی و صفا ببخشد و او را به طاعتی شایسته خود راهنمایی کند. در نهایت، دعا می‌شود که قبل از پایان زندگی و فارغ شدن از کارهای دنیا، در دو جهان آرامش و فراغت به انسان ارزانی دارد.
الهی ای کریمی که بخشنده عطائی و ای حکیمی که پوشنده خطائی و ای احدی که در ذات و صفات بیهمتائی و ای خالقی که راهنمائی و ای قادری که خدائیرا سزائی، بذات لایزال خود و بصفات با کمال خود و بعزت و جلال خود و بعظمت جمال خود که جان ما را صفای خود ده، دل ما را هوای خود ده، چشم ما را ضیاء خود ده و مار ا آن ده که آن به
هوش مصنوعی: ای خدای مهربان و بخشنده، ای حکیم و دانا که خطاها را میپوشانی، و ای یکتای بیهمتا در ذات و صفات، ای خالق که ما را راهنمایی میکنی، و ای قادر که شایسته خدایی، ما را به رحمت بیپایانت و صفات کمالت بپوشان. به عظمت و جلال خود، به زیبایی جمال خود، به ما جان و دل تازهای عطا کن و چشمانمان را به نور خود روشن کن.
یارب تو مرا انابتی روزی کنشایسته خویش طاعتی روزی کن
هوش مصنوعی: ای پروردگار، تو مرا توفیقی عطا کن که شایسته مقام خودم باشد و طاعتی از روی خلوص و ارادت نصیبم کن.
زان پیش که فارغ شوم از کار جهاناندر دو جهان فراغتی روزی کن
هوش مصنوعی: قبل از اینکه از کارهای این دنیا راحت شوم، تقاضا دارم روزی را برایم در دو جهان بیابید که در آن آسایش و آرامش داشته باشم.