شمارهٔ ۸۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به قدرت خداوند در خلق انسان و ابلیس اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که خداوند گوهر اصطفا را در وجود آدم قرار داده و بر ابلیس گرد عصیان افکنده است. این دو موجود، آدم و ابلیس، با هم در تضادند. شاعر از خدا درخواست می‌کند اگر انسانی مرتکب خطایی شد، به خاطر ادب از او نگذرد و به فتنه‌هایی که خداوند سبب آن شده، اشاره می‌کند.
الهی گوهر اصطفا در دامن آدم تو ریختی و گرد عصیان بر فرق ابلیس تو بیختی، و این دو جنس مخالف را با هم تو آمیختی از روی ادب اگر بد کردیم بر ما مگیر که گرد فتنه تو انگیختی
هوش مصنوعی: خداوند تو از دانهای از فضیلت در دل آدم قرار دادی و عذاب و نافرمانی را بر سر ابلیس نازل کردی. این دو نمونهٔ متضاد را با هم ترکیب کردی تا ما را به ادب واداری. اگر خطایی از ما سر زده باشد، بر ما سخت نگیر؛ چراکه تو خود سبب ایجاد این فتنهها بودی.