شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به خودشناسی و ناپایداری وجودی خود اشاره می‌کند. او اذعان دارد که از ارزش و مقام خود آگاهی دارد و می‌داند که از آنچه که در ذهنش می‌گذرد، کمتر است. همچنین، او احساس می‌کند که با هر لحظه‌ای که می‌گذرد، به مراتب بدتر می‌شود. این بیان نشان‌دهنده تواضع و واقع‌گرایی او در برابر خداوند است.
الهی من کیستم که ترا خواهم چون از قیمت خود آگاهم، از هر چه می پندارم کمترم و از هر دمی که میشمارم بدترم
هوش مصنوعی: خدایا، من کیستم که بخواهم تو را؟ چون میدانم که ارزش من چقدر است، میبینم از آنچه در ذهن دارم کمتر هستم و از هر لحظه‌ای که میشمارم، بدترم.