شمارهٔ ۱۳۷
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی به خالق و عظمت او اشاره می‌کند. شاعر بیان می‌کند که هر موجودی به گونه‌ای با خداوند ارتباط دارد و در دل خود رازی نگه می‌دارد. او از خداوند می‌خواهد که کسی که به او نیاز دارد، ناامید نکند و امیدوار است که رحمت الهی شامل حال همه شود.
با صنع تو هر مورچه رازی داردبا شوق تو هر سوخته سازی دارد
هوش مصنوعی: هر موجودی، حتی کوچکترین آنها، از نعمتهای تو بهرهمند است و با محبت تو، هر دلی که آزرده شده، امیدی برای رهایی و شفا دارد.
ای خالق ذوالجلال نومید مکنآنرا که بدرگهت نیازی دارد
هوش مصنوعی: ای خالق با عظمت، ناامید نکن کسی را که به درگاه تو نیازمند است.