شمارهٔ ۱۶۶
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که ما از خداوند فزونی می‌گیریم و از آنچه به ما تعلق دارد، کاسته می‌شود. در واقع، آنچه در نهایت باقی می‌ماند همان است که در ابتدا بوده است. مشکلات و رنج‌ها جزء ذات ما هستند و قبل از اینکه دل و روح ما به وجود بیایند، آنچه برای ما اهمیت داشت، مشخص نبود.
خداوندا از آن تو می فزود و از آن بنده میکاست تا آخر همان ماند که اول بود راست
هوش مصنوعی: خداوند به بندگانش روزی عطا میکند و هر آنچه که از آنها باشد کمتر می‌شود، تا در نهایت همه چیز همانند آغاز خود بماند.
محنت همه در نهاد آب و گل ماستپیش از دل و گل چه بود آن حاصل ماست
هوش مصنوعی: رنج و سختیهای ما از همان ابتدا در وجود و سرشتمان نهفته است و قبل از اینکه دل و احساسات ما شکل بگیرد، آنچه که از ما به جا مانده، چه بوده است؟