شمارهٔ ۱۸۸
هوش مصنوعی: خداوندا، شایسته است که اکنون از قهر خود بازگردی و به ما که تحت عنایت تو هستیم، کمک کنی. گاهی از شدت تاریکی و یأس گریهام میگیرد، اما ناگهان نوری میتابد که تمام بشریت در برابر آن ناپدید میشود.
خداوندا سزد که اکنون سموم قهر از آن بازداری و کشته عنایت ازلی را به رعایت ابدی مدد کنی الهی گاه گریم که در اختیار دیوم از بس تاریکی بینم، باز ناگاه نوری تابد که جمله بشریت در جنب آن ناپدید بود
هوش مصنوعی: ای خدا، شایسته است که اکنون از خشم خود دست بکشی و نعمتهای همیشگی خود را به ما عطا کنی. گاهی در دل تاریکیهای دیوانهکننده میافتم و آنقدر گریه میکنم که به شدت سیراب میشوم، اما ناگهان نوری میدرخشد که همه بشریت در سایهاش ناپدید میشوند.