شمارهٔ ۱۸۹
هوش مصنوعی: در این متن، گوینده به رابطه‌اش با خداوند اشاره می‌کند. او گاهی از خدا صحبت می‌کند و گاهی به حرف‌های او گوش می‌دهد. در اندیشه‌اش، بین گناه و لطف خدا تفاوت می‌گذارد و در نهایت، تجربه‌های سختی را که داشته، به خاطر شنیدن صدای خدا، به تجربه‌های شیرین تبدیل می‌کند.
خدایا گاه از تو می گفتم، و گاه از تو می نیوشیدم، میان جرم خود و لطف تو می اندیشیدم کشیدم آنچه کشیدم، همه نوش گشت چون آوای تو شنیدم
هوش مصنوعی: خداوند، گاهی با تو سخن میگفتم و گاهی به صدایت گوش میدادم. در میان گناهانم و رحمت تو تفکر میکردم. هر چه را که تجربه کردم، پس از شنیدن آوای تو همه چیز برایم شیرین شد.