شمارهٔ ۲۰۳
هوش مصنوعی: در این متن، نویسنده از خداوند میخواهد که او را به خود راهنمایی کند و از بند خود رها سازد. او به یاد خدا و عشق به او اشاره میکند و میگوید که شناخت و یاد خداوند باعث شادی و سرور است. نزدیکی به خدا نوری است که جوینده را زنده میکند و در نهایت، یافتن خداوند به معنی رستاخیزی بدون تصویر و شکل است.
الهی راهم نما بخود و باز رهان مرا از بند خود، ای رساننده بخود برسانم که کسی نرسیده بخود بارالها یاد تو عیش است و مهر تو سور، شناخت تو ملک است و یاد تو سرور و صحبت نزدیکی تو نور، جوینده تو کشته با جان است و یافت تو رستخیز بی صور
هوش مصنوعی: ای خدای بزرگ، راهی به خودم نشان بده و مرا از زنجیرهای خودم آزاد کن. ای کسی که ما را به خودت می‌رسانی، کمک کن تا به تو برسم. بارالها، یاد تو خوشی است و محبت تو نشاط بخش. شناخت تو سلطنت است و یاد تو موجب شادی و نزدیکی به تو، نور است. هر کسی که به دنبال تو باشد، جانش را در این راه می‌دهد و یافتن تو همچون قیامتی بدون صور است.