شمارهٔ ۲۰۵
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به خداوند اشاره می‌کند و می‌گوید که همه انسان‌ها به خاطر دوری از او در رنج و اندوه هستند. او خود را در جستجوی وصل و نزدیکی به معشوق می‌داند و از تشنگی روحی صحبت می‌کند که ناشی از دوری است. شاعر به عاشقان دل سوخته توصیه می‌کند که نگران نباشند، زیرا روزی کارشان به سامان خواهد رسید و خواسته‌هایشان برآورده خواهد شد.
الهی ای یافته و یافتنی از مست چه نشان دهند جز بی خویشتنی، همه خلق را محنت از دوری است و این بیچاره را از نزدیکی همه را تشنگی از نایافت آب است و ما را از سیر آبی
هوش مصنوعی: ای خدا، تویی که همه چیز را یافته و رازهای نهانی را کشف میکنی. از مستی چه نشانی باقی میماند جز فقدان خودآگاهی؟ همه انسان‌ها از دوری و جدایی رنج میکشند، اما این بیچاره، از نزدیکی نیز در عذاب است. همه از نایافتن آب سیراب هستند و ما از سیرابی که به دست آوردهایم، تشنهایم.
ای عاشق دل سوخته اندوه مدارروزی به مراد عاشقان گردد کار
هوش مصنوعی: ای عاشق دلسوخته، غمگین نباش. روزی خواهد رسید که کار عاشقان به خوشی و خواستهشان خواهد انجامید.