شمارهٔ ۲۱۰
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به عشق و ارادت خود به معشوق اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که رضایت معشوق برایش اهمیت زیادی دارد و همه وجودش را فدای او می‌کند. عالم و زندگی او در حول و حوش معشوق می‌چرخد و دلش به عشق او جلا یافته است. شاعر خواهان آن است که هر چیزی در زندگی‌اش بر وفق مراد معشوق باشد و در نهایت به آن عشق ناب و حقیقی دست یابد.
روضه روح من رضای تو بادقبله گاهم در سرای تو باد
هوش مصنوعی: محل آرامش و شادی من، رضایت توست و خواستهام این است که همیشه در کنار تو باشم.
سرمه دیده جهان بینمتا بُوَد ، گرد خاک پای تو باد
هوش مصنوعی: چشمانم را با سرمه زینت میبخشم و جهان را با دیدی باز مینگرم، زیرا اگر بخشی از خاک پای تو باشد، این همه ارزشمند است.
گر همه رأی تو فنای من استکار من بر مراد رای تو باد
هوش مصنوعی: اگر تمام تصمیمات تو به نفع من باشد، من نیز تمام تلاش خود را برای برآورده کردن خواستههای تو به کار میبرم.
شد دلم ذره وار در هوستدایم این ذره در هوای تو باد
هوش مصنوعی: دل من به قدری تحت تأثیر عشق تو قرار گرفته که مانند ذرهای کوچک به تو وابسته شده است. این ذره، تنها آرزویش در هوای تو بودن است.