شمارهٔ ۲۶۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساس ترس و نگرانی خود صحبت میکند. در ابتدا از خداوند گریخته بود و وقتی او را خواند، به خاطر ترسش به او نزدیک شد. حالا ترسش تغییر کرده و نگران این است که خداوند او را به دام بیندازد یا فریب دهد.
الهی گریخته بودم تو خواندی، ترسیده بودم برخوان نشاندی، ابتدا میترسیدم که مرا بگیری ببلای خویش، اکنون میترسم که مرا بفریبی بعطای خویش
هوش مصنوعی: من از تو فرار کرده بودم و تو به من ندا دادی. ترسیده بودم و تو مرا به سمت خود جلب کردی. در ابتدا نگران بودم که مرا به چنگ آورده و نابود کنی، اما حالا نگرانم که با بخششت مرا فریب دهی.