شمارهٔ ۲۶۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به الهی اشاره میکند که فهمیده است ثروت واقعی در فقر و درویشی نهفته است. او با احترام به درویشان، خود را خادم و غلام کسی میداند که وعده دیدار دوست (الهی) را به او داده است.
الهی چون بدانستم که توانگری درویشی است دوست درویشم، چون وعده دیدار دوست کردی غلام دیده خویشم
هوش مصنوعی: ای خدا، وقتی فهمیدم که ثروتمند واقعی کسی است که درویش باشد، به دوستی درویش درآمدم. وقتی وعده ملاقات با دوستم را دادی، من هم خود را بنده و غلام او میدانم.