مناجات شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع قضا و قدر و اثرات ناشی از آن می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که هیچ چیزی جز خواست الهی محقق نمی‌شود و اشاره می‌کند که حتی اگر کسی به دنبال چیزی باشد که به آن نرسیده، یا بدون دعوت به جایی بیاید، در نهایت همه‌چیز به اراده خداوند بستگی دارد. همچنین، می‌گوید که تلخی‌ها و سختی‌ها هیچ فایده‌ای ندارند اگر در کنار آن‌ها خوشی‌های زندگی وجود داشته باشد و زیبایی‌های زندگی، حتی اگر در نزدیکی ما باشند، در صورتی که در دسترس نباشند، سودی ندارند. در نهایت، این شعر نشان‌دهنده وابستگی انسان به خداوند و قضا و قدر است.
الهی! از آن چه نخواستی چه آید؟ و آن را که نخواندی کی آید؟ ناکشته را از آب چیست؟ و ناخوانده را جواب چیست؟ تلخ را چه سود اگرش آب خوش در جوار است؟ و خار را چه حاصل از آن که بوی گل در کنار است؟
هوش مصنوعی: ای خدا، اگر تو چیزی را نخواهی، چه درسی در آن است؟ و اگر کسی را نخوانی، چطور میتواند بیاید؟ آیا برای کسی که کشته نشده، نجاتی از آب وجود دارد؟ و برای آنکه دعوت نشده، چه جوابی ممکن است؟ اگر طمع تلخی در کنار آب شیرین وجود داشته باشد، چه سودی دارد؟ و خار چه فایده‌ای دارد اگر در کنار گل خوشبو باشد؟