مناجات شمارهٔ ۶۳
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده از درد و رنج دل و جان خود سخن می‌گوید و از خداوند درخواست کمک و تدبیر دارد. او احساس می‌کند که در دوری از خدا دلتنگ و بی‌قرار است و زمانی که به درگاه خدا می‌رود، نمی‌تواند دسترسی پیدا کند. این احساس ناتوانی و انتظار در قلب فرد موج می‌زند.
الهی یک دل پُر درد دارم و یک جان پُر زجر، خداوندا این بیجاره را چه تدبیر، بار خدایا در ماندم از تو لیکن در ماندم در تو، اگر غایب باشم گویی کُجایی، و چون بدرگاه آیم در را نگشایی.
هوش مصنوعی: خداوند، قلبم از درد پر است و جانم آکنده از رنج. ای خدا، چه تدبیری برای این بیچاره داری؟ بار خدا، در تو ماندهام و از تو ماندهام. اگر غایب باشم، گویی کجایی، و زمانی که به درگاهت میآیم، در را نمیگشایی.